Benimblog

Bombalar yağıyor yüreğime


Bilinmezliğin  ortasında nasıl başlanirdi yazıya. Yada bilinmezliği nasıl anlatırdı yazarlar. Yüreğim  kanıyor desem mesela ne kadar klişe değil mi ? Sahi anlatmak istediğiklerimizi anlatırken bile özgür değildik. Özgür değildim..

Öyle bir yerindeyim ki hayatımın günahlarimda boğuluyorum adeta.   Araftan   kurtulup cehennemde düşeli epey oldu.

Huzur dediğimiz seye o kadar uzağım ki mesela bi haber oldum mutluluktan. Sihatten.

 Yüreğim de bombalar patlıyor. Tek bir damla gözyaşı bile dökemiyorum yeni bombalara gard alırcasına. Öylesine alışıyorum. Alışmaya çalışıyorum.  Yakami bırakmayan mutsuzluğuma 


Yorumlar