Benimblog

ÇALIŞAN ANNE OLMAK


Evet ben bir çalışan anneyim, dünyalar tatlısı herşeyden çok sevdiğim 11 aylık bir kızım var.

kızımın yanına gittiğimde tüm sıkıntılarımı unutuyorum onu kokladığımda rahatlıyorum öyle severken öperken içime sokasım geliyor.(belki kendi içimde can verdiğim,büyüttüğüm içindir :) akşamları eve koşarak gidiyorum inanın onsuz kuaföre,markete,alışverişe bile gitmiyorum mecbur kalmadıkça, çünkü orada harcadığım vakit kızımsız geçen vakit.yeterince kızımdan ayrı geçiriyorum ben çünkü zamanımı.

çalışma o zaman!!!!!!!!!!

ben 18 yaşından beri çalışıyorum, üniversite okurken de çalıştım sabah işe gittim akşam okula, okulum gündüz öğretim olmasına rağmen öğretim üyeleriyle konuşup akşam derslerine girerdim. Şuan ki mesleğimi elime alabilmek için karda,yağmurda sırılsıklam olarak mükelleflerden evrak toplamaya çıktım,ofis arkadaşlarıma yemek hazırladım-bılaşık yıkadım-temizlik yaptım.  şuanda ben 29 yaşındayım ve bir şirkette insan kaynakları müdürü olarak çalışıyorum ve ben buralara gelebilmek için çok çalıştım. 

insan çalışmadı mı körelecektir ve ben geldiğim noktadan da geleceğim için vazgeçmek istemiyorum, evde oturarak körelmek istemiyorum. mecbur kalmadıkça çalışıcam.

avantajları ise kendi paramı kazanıyorum, evime destek oluyorum, kızıma istediğim herşeyi alabiliyorum.en önemlisi psikolojik olarak rahatlıyorum. iş yerinde yoruluyorum eve geliyorum kalan enerjimi kızıma harcıyorum yani eşime sarmıyorum :)

tabi sabahları kızımdan ayrılması zor geliyor, bana herkes diyor şimdi anlamıyor daha sonra sonra arkadan ağlar asıl o zaman zor oluyor diyor arkadaşlarım. şuanda bile çok zor içim eriyor, her sabah gözlerim doluyor onu bırakıp giderken babannesine ama oruç tutmak gibi diyorum sabah ondan ayrılırken benim sahurum-akşam eve geldiğimde onu gördüğümde benim iftarım. inanılmaz güzel oluyor akşamları kavuşmamız, nasıl mutlu oluyor. beni görmesi yetiyor karşıdan hemen gülüveriyor, çığlık atıyor tabi ki bende öyle ve tüm akşam bizim oluyor neşeli ve mutlu iftarımızı yapıyoruz.

inanılmaz yoruluyorum, sabah işe git akşam eve gel yemek hazırla sonra toparla tabi kızımla ilgileniyorum o yüzden kolaya kaçıyorum genelde, kızımla vakit geçir banyo yaptır, onu uyut ki bazen oyun oynarken gece 12 yapıyoruz saati o atılıp gidiyor :) o uyuyunca ortalığı toparla, çamaşır at makinaya, çamaşır topla, vs; yattığım yeri beğeniyorum tabiri caizse.gece uyanmalarımız da cabası. hele ilk dişlerimiz çıkarken ateşimiz çıktı, uyutuyoruz 10 dk içinde uyanmalar. hala geceleri çok uyanıyor alaha şükür sağlığımız yerinde sadece dişlrimiz geliyor eh sabah da uykusuz tekrar işe...

evet bu günlük bu kadar yeter, sonuç olarak ben çalışmayı çok seviyorum, ben kızımı rabuşumu herşeyden çok seviyorum eh ikisini çok seviyorsanız eğer yorgunlukta bunların dikeni ve ben katlanıyorum.Tabi ki eşimi de seviyorum onun desteği olmasa zaten bu kadar güçlü olamazdım....


Yorumlar