Benimblog

Inanmak.


Bir şeyden ne kadar kaçarsan,o kadar yakınında bulurmuşsun kendini. Söylenen her söz bir tecrübeden doğuyor. Dinlemek lazım. Ne kadar kaçtıysam,o kadar içimde buldum seni. Olmaz dedim,sevme dedim,seni sevmekten korkuyorum,sana bağlanmayacağım dedim. Çünkü bugün bunların olacağını biliyordum. Bile bile lades oynar mı her seferinde insan? Ailem,çevremdekiler hep çok zeki ve mantıklı olduğumu söyler. Sana göre aptalım öyle değil mi? Doğru. Onca insan yanılıyor. Işte gerçeği görebilen tek kişisin. Bu da sebep değil mi sevmeme? Aptalım. Çünkü sevmediğini,sevmeyeceğini bile bile oynadım bu oyunu seninle,sadece tenime dokunmak için hayatıma girdiğini bile bile devam ettim. Kendimi sana teslim ettim. Her şeye mantıkla yaklaşan,yanlışa tahammül edemeyen ben,seninle yanlışın ta kendisi oldum. Bana seni seviyorum dediğin an susturdum seni. Çünkü birini,bir şeyi sevmek çok kutsal bir şeydi benim için. Ansızın kolayca söylenebilecek bir şey değildi. Sana, seni seviyorum deme derken aslında söylemek istediğim "yüreğinden geçmeyeni diline getirme" demekti. Yapma. Yapmayın arkadaşlar. Yüreğinizden geçmeyeni dilinizde,aklınızdan geçmeyeni eylemlerinizde taşımayın. Bilemezsiniz çünkü. Sizin öylesine dediğiniz kişi,tüm umutlarını size bağlamış olabilir. Sizin öylesine dediğiniz bir davranış bir insanın yıllarca hafızasından silinmeyebilir. Öylesine öptüğünüz bir insan,o öpüşle hayata dönmüştür belki.. Yapmayın. Gitmeyin. Gidecekseniz eğer hiç gelmeyin. Vazgeçin. Yakmaktanda yanmaktanda vazgeçin. 


Yorumlar