Benimblog

Unutmamalı


Neden yazmıyordum? Yazamıyordum.
Uzun süredir elime ne kalem ne kağıt alıyorum. Birine aşık olmuştum. Çok mutluydum artık yazmama gerek yok diyordum. Eskiden mutsuz muydum? Yaşamak için bir sebebim yoktu aslında sebep aramıyordum. Kendimi mutsuzluğa alıştırmıştım bu da yazmamı sağlıyordu. Evet, artık mutluydum yazmıyordum. Bir şeyi uzun süre kullanmayınca unutursun ya hani bende yazmayı unuttum duygularım köreldi. Ağzımdan bir cümle çıkacak diye beklemeye başladım önceden destanlar yazarken... Mutluluğumu sevdiğim adamla paylaşıyordum. Şimdi ne o adam var ne bir başkasına anlatabileceğim duygularım... Bu yüzden tekrar yazmaya başladım. Beni dinleyecek biri yoktu. Yazarak rahatlıyordum beni anlıyor düşüncesi yetiyordu. Artık mutlu değildim, yazıyordum. Şimdi hangi belirsizliği yazayım? Aşık olduğum adamı mı? Beni bırakıp gitmesini mi? Hayallerimi çalmasını mı? Yoksa artık yazamıyor olmama mı üzülmeliydim. Aşık olduğum adama bir gün gece uzun uzun onu ne kadar çok sevdiğimi yazmıştım o da bana sonra konuşalım demişti. O gün anladım insanlar anlamıyor. Bırak düşüncelerini dahi bilmesin kimse okumasın. Her şey sende saklı kalsın. Eğer birileri okursa, dinlerse eleştiri yapacaktır. Başkalarının düşünceleri gibi değil kendi düşüncelerimi yazıyorum. Artık unutmamalı o güzel günleri anılarla hatıralarla yarınları hoş tutmalı.


Yorumlar