Benimblog

Adın..


Adı geçiyor mesela bir yerde, bir tabelada adını görüyorum. Ardından gelen nefes darlığı, boğazımda sıkışıp kalan yutkunamadığım bir yumru. Kalbimin kırılma sesi.. Çıkışını düşündüğüm bulamadığım bir yaşam. Kendimden bile sakındığım bir adam. Bıraktığı acıyı bile o kadar seviyorum ki. Vazgeçesim yok, gidesim yok. Kalamıyorum, kalkamıyorum da oturup kaldığım yerden. Kalksam sana gelemiyorum, bu küçük semtimde sana rastlayamıyorum. Herkesten çok görmek istediğim insana ellerimi uzatıyorum, bos bos geri cekiyorum. Tutulmuyor artık ellerim, ısınmıyor da. Bedenime sonsuz kış geldi. Yazı göremiyorum, sen yaz belki açar yeniden güneş. Ellerime kan, kalbime aşk gider. Böyle nereye kadar gider bilmem, sabır taşı çatlarda yürek yine de bekler bilirim. 


Yorumlar