Benimblog

Bu..


Gitmekle gitmiş olur musun ki? Sen gidiyorsun diye gülüşlerin, bakışların, kokun da gitmek zorunda mı ki? Aslına bakarsan giderek bana cok sey bıraktın, ne bileyim.. Ben şimdi tek kalacağım ama gidende sensin.. Kal desen olmuyor, git desen hiç olmaz. Sevgiyi birşeylerle ölçecek olsaydım eğer. Beni birden boynumdan öpmeni söylerdim herkese, gidecek olmana rağmen benimle kalman derdim. Anlatırdım kendimce. En azından kalmak istiyor olmanı belki de bilemiyorum. Eğer benim sevgimi ölçecek olsaydık yapılan seylerle. Birşeyleri anlatırken sen, söylenen sözleri değil de anlatırken ki halini izleyip ezberlediğimi, en azından bunun icin ne kadar çabaladığımı söylerdim herkese. Unutacağını bile bile her anını aklıma kazımaya çalışmaktı sebepsizce. Dudakların diyorum mesela.. Cok güzeller biliyorum ama herşey de öpmek değildi sonuçta, kalbinden öpmekti asıl mesele. O bakışların sadece ben de kalsın diye nelerimi yitirmezdim, bir bilsen. Kalman icin tek sebep bile olabilirlerdi aslında. Sadece yanında olabildiğim saatler bütün hayata değerdi bir bakıma. Eğer sevgi buysa;
Bu iyi,
Bu kötü,
Bu karışık,
Bu bilinmez,
Bu cok anlamsız.
Bu.. 
Bütün söylenemeyen cümlelerin devamı.
Bu karar,
Bu kararsızlık,
Eksilmek..
Sevismekle ya da savaşmakla yalnızlıkla.
Bu özgürlük,
Bu çok şey.
Bu hiç birşey. 
Ama ya hissettiğin sey?
İşte bu kelimelerde anlatırken bile hafif kalabilecek birşey. 
Gidilemediği gibi gelinemeyen tek şey!


Yorumlar