Benimblog

Bunu unutma.


Günaydın sevgilim. Yatağımdan büyük bi kırgınlıkla kalktım yine. Her zaman ki gibi ilk düsündüğüm sey aklıma gelişin. Rutin yaptığım şey kahvemi, sigara mı alıp cıktım balkonuma. Koskocaman bi arazi var karşımda yeşillik her yer. Yeşil ne de güzel bi renk değil mi? İnsanın içini ferahlatıyor adeta. Basım da ağrıyor aslında. Hasta olucam galiba, soğukta değil ki hava. Sensizlikten olsa gerek buda. Benim ilacım gözlerine dalmak olurdu herhalde. Neyse yeşillikle gökyüzünün ayrılışını izlemeye koyuldum öylece. Birde düşünmeye başladım tabi seni yine. Her zaman ki gibi ben seni günde bir kere düsünüyorum ve bu da 24 saat sürüyor be sevgilim. Ama içimden atamıyorum yaptığın seyleri. Yanımdan ışık hızlıyla çekip giderken gitme diyemediğim adam.. Senin yanımdan gidişinin ardından bende çekip gittim başka bir şehire. Bunları gözlerim dolarak yazsam da senin umrunda değil bi kere. Bunu değiştirmekdir imkansız olan belkide. Gözlerimden göz yaslarını silebilicek tek adam. Seninle cok uzağız ama bunun kilometrelerle hic bi alakası yok. O gün öyle bir kırdın ki beni, bir daha dudak kıvrımlarımı havaya kaldırıp gülümsemek gelmedi içimden.. Kalbim öyle oynadı yerinden. Kaldı ki ben senden başkasına kapı nasıl açılır, baskası nasıl sevilir onu dahi bilmiyorum. Kirpiklerini sayacak kadar deliydi bu yürek sana. Beni unut, bunu unutma.


Yorumlar