Benimblog

İmkansızlığın Resmi.


Küçükken herkesin bir hayali vardır değil mi? Mesela benim ki gökkuşağından kaymaktı, onunda gökkuşağının sonunu bulmak. Öyle de iyi tanımısım onu, öyle sevmişim. Ama neyse ki biz hep imkansızları sevmişiz. Onunla benim biz olma olasılığımız ineklerin uçması, gökkuşağının yanımızda olması, güneşin sadece bize doğması kadar zordu. Peki neden bu kadar güzel geliyordu onunla olmak? Onu mu sevmiştim bu kadar yoksa imkansızlığı mı? Neydi bu beni kendimden bile eden güzellik. Biz birbirine gelemeyen ve birbirinden asla gidemeyen iki rastlantıydık. Amma velakin ondan öteye de gidemedik. Bu çark bize dönmedi, güneş bize doğmadı. Zaten gökkuşağından da kayamadık, sonunuda bulamadık. Ben ondan öteye de gidemedim. İmkansızlığın resmi ikimizi gösteriyordu besbelli yine de sevdim..


Yorumlar