Benimblog

İp.


Bu onsuz geçirdiğim bilmem kaçıncı gün, artık saymayıda bıraktım. Cünkü saydığım her saniye ömrümden giden senelermişcesine tekabül ediyor. Döktüğüm her göz yaşı ateş misali süzülüyor yanaklarımdan aşşağıya, kalbime ulaşamadan yakıp kavuruyor, kül ediyor beni. Aşkıyla kavurduğu her zerremi şimdilerde acısıyla son bulduruyor. Sırtımda koca bir yükle incecik bir ipin üzerinde yürüyorum. Düşşem assağısı uçurum, aşşağısı ateş.. Bu yük omuzlarıma o kadar ağır geliyor ki, taşıyamıyorum. Bu yüke alışamıyorumda. Ne yapacağımı bilmediğim, nereye gideceğimi bilmediğim bir yolda umutsuzca ilerliyorum. Daha fazla ilerlesem ip gerilip kopacak, yükü atsam ilerdiğim yollara yazık olacak. Atsam atamıyorum, gitsem gidemiyorum. Ne yapayım, taşıyamadığım bu yükü çok seviyorum.


Yorumlar