Benimblog

Kalem.


Yine yazılarda buluşuyoruz sevgilim. Kalemimin ucu her kağıda çarpışında biraz daha düşüyorsun aklıma. Her saniye icimde düşünerek çoğaltıyorum bendeki seni. Gönlümün penceresini açıp derin bir nefes alıyorsun önce sonra yavaşça bırakıyorsun öylece. Verdiğin her solukta daha cok dolaşmaya başlıyorsun damarlarımda. İşte bir sevgi düsün..
Sesini duydukça, gülüşünü gördükçe, kokunu hissettikçe çoğalan bir sevgi ve beni benden alan.. Penceremin perdesini aralayıp ordan bakıyorsun bana, seni kimse göremiyor ama bana dokunsalar ağlarım gibi. Dolan gözlerimi siliyorum ellerimle, içime atıp duruyorum her seferinde. İçime, içime ağlıyorum tabiri caizse. Sana hep 'Her şey gönlünce olsun' derdim sevgilim. Senin istediğin sey benim gönlümmüş. Onu da alıp gittin. Fotoğraflarımıza bakıyorum suan'da onlar da ne kadar acımasızlar aslında. Gülümsüyorsun ordan gözlerime bakıyorsun ama ne dokunabiliyorum ne de sarılabiliyorum sana. O günler cok iyiydi bence. Hic ayrılmayacak gibiydi önce sonra da hic kavuşamayacak gibi oldu böyle. Nasıl da sıcacıktı elleri..
Sen uzaklara gittin, bende hep uzaklara baktım geceleri.


Yorumlar