Benimblog

Miras.


Hatıralar mıdır yoksa anılar mıdır bir insanı böylesine unutturmayan? Aklım gidiyor düşündükçe, yüzün geliyor gözlerimin önüne. Kirpiklerin, dudakların.. Hayalinle'de yasanmıyor ki sevgilim. Bir geri gelemedin. Gözlerini düsündükçe koyusunda daha da cok buluyorum kendimi. O karanlık beni içine öyle bir çekmiş ki çıkasım yok. Küçük bir çocuğa bayram gelir ya hani o geceden hazırlar giyeceği kıyafetleri öyle heyecanlıdır öyle mutlu. Bende o sabahı aynı hislerle bekliyorum işte. Mesela bir yerde görünce konusuyorsun ama biz olmak icin değil ki. Sen ve ben olarak. Oysa sen biz olmak istiyorsun oda başkasıyla biz olmak. Kötü ya. Vazgecmek zorunda bırakıyor hayat bazen seni. Sevmediğin için de değil tabi, yorulmussun cünkü. Canım yanıyor konustukca, gördükçe, özledikçe en kötüsüde yaşadıkça. Sarılsan geçer be sevgilim aslında. Acı biter, ruhum daha güzel gülümser, daha güzel sever. O sabah'a cıkmayayım diye düsündüğüm gecelerde bile yolum sana cıktı benim bilemezsin. Arkandan bakarken yarım saat gülümserdim ben göremezdin. Neyse ya bu yaşamak değil, bu ölmemek. Yaşattığı histe ondan kalan tek şey, tek hatıra, tek miras bana..


Yorumlar