Benimblog

Tebessüm.


Ey tebessümü kalbime bayram olan adam. Seni o kadar cok özledim ki anlatamam. Saat tam 02.44 oturmuş birşeylerin düzelip iyi gitmesini bekliyorum tam bu saatte. Halbuki bu saatte sadece uyunur. Ne sana gelebiliyorum ne senden gidebiliyorum. Bak ben hala aynı yerdeyim. Hayatımda hic birsey bir adım öteye ilerleyemedi. Ölmedim belki ama pek de yasıyor gibi değilim. Can'ımın en içi, canım benim.. Sen bana her canım dediğin de canımın çıkıp kilometrelerce koştuğunu duyardım hep. Ve ben deniz olmus olsam sen bakmayı bırak, elini bile değdirmezdin. Ki bilmelisin sevgilim denize bakmayı bilmeyenler bir gün boğulur elbet. Görmek istediğimi baktığım yerde göremiyorum, canım yanıyor. Boynunu öpemiyorum mesela. Boynundan öpmekte öyle basit bir eylem değil bence, denize öyle uzun uzun bakmak gibi düsün sende. Orayıda benim kadar kimse değerlendirmez ya neyse. Kime ihtiyacım olsa bir bahane bulup beni yarı yolda bıraktı, kim bana gel dese koşarak gittim. Benim kaybetmem cok normal, keske insanları severek güzelleştirebilseniz. Ben ne istediysem kursağım da kaldı, heveslerle doldu. Sen de oraya takılmasaydın ne olurdu? Ama yine de hep sen, her zaman sen. Sevesim geliyor sac uclarından, kirpiklerinin diplerine kadar. Benim sana dokunmadan sarılmışlığım var..
Belki de kücücük bir adım atsan koşarak gideriz buralardan. Sâhi, biz neden üzerine sigara içilmemiş bir kahve gibi yarım kaldık sevgilim? Bu karanlık gecelerimin, aydınlığa erdiği hic bir sabahta yanımda olmadın ya. Çölde kalmış bir insan olsan, sana serap bile olmam.


Yorumlar