Benimblog

Tükendik.


Tam anlamıyla senin olmayan birisini bu kadar kıskanmak ne derece doğru? Sen uzakta olsan bile benden baska kimse görmesin onu diye düşünmek delilik mi sizce? Ya da insan sevdiği zaman neden bu kadar bencilleşir ki? Elimde olsa büyük bi kavanoz da saklardım onu. Görebilen, sesini duyabilen tek kisi ben olurdum. İmkanım olsaydı seni ekerdim saksıya. Ama bir de senin bu kadar önemsediğin insanın seni hic görmemesi var. Durmadan kırıp dökülmek bir cam gibi param parça olmak var. Yapma be sevgili kırılmaya alıştık diye de her seferin de kırman gerekmez ki. Yeterince güçsüzleştim artık ben. Bir gün bir kızım olursa ona güçlü olmasını değil mutlu olmasını öğreteceğim. Ama biliyorum ki insan en cok sevdiğiyle sınanır. Bu da test belki ama sınıfta kalmaktan korkuyorum. Cok yoruldum. Benim papatlayalarımı öldürüp durma. Cünkü ben papatyalar umuyorum senden.. Böyle de olunca benim de hep ölesim geliyor. Allah var güzel tükendik. Derdim var ama benim dermanım yok ki. Bu nasıl ask Allahı'm neden bi tek ben yandım? Herşeyin üzerine bir çizgi çekip yine sigaramı yaktım. Kan çanağına dönen bir çift gözüm var simdi. Benden gittiğin kadın da sana benim kadar hasret kalır belki..


Yorumlar