Benimblog

Uyku.


Yeni uyanmışlığın mahmurluğu var gözlerimde. Göz kapaklarım yer cekimine meydan okuyor adeta. Yatağım yine bana savas açmıs durumda. İnsan uyandığı her sabahta yine mi ya? Bugun de mi uyandım veya uyanmak zorunda kaldım diye kalkar mı insan yatağından? Simdi siz diceksiniz ki; Bu saatte ne uykusu? Bu saatte uyur mu? Uyunur güzellerim uyunur. Hayatımız boyunca hepimiz ayakta uyumuyor muyuz zaten? Neyse yorganıma tekme, yastığıma kafa atarak zar zor kalktım yine. Yüzümü yıkadıktan sonra, sigaramla buluştu dudaklarım.. Dudaklarım demişken. Dudakların ne cok yakışırdı değil mi dudaklarıma? Her sabah yine mi diye kalktığım bu yatakta en güzel sey aklıma gelişin. Benim yorganı dağıttığım gibi dağıtıyorsun beni.. Herseye lanet okuyan bi kız sen aklına geldiğin de şükrediyor. Ve yine ilk isim yazmak oluyor. Rüyama gelmedin sevgilim, o yüzden uyandığım her saniye de biraz daha lanet okudu bedenim. Rüyalarda bile bulusamıcaksak uyku denen zıkkım neden var? Sonuç olarak bugun de bulusamadık sevgilim. Ne rüyalarda, ne duygular da. Neyse ben seni yine severim, uykulu gözlerinden öpüyorum.


Yorumlar