Benimblog

Yanlız.


Yine masamda oturuyorum yanlız. Rakım suyun en saf haliyle buluşurken eşlik ediyor benim yanlızlığıma. Düşündükçe seni, basım dönüyor hafiften. Suan 5. Bardaktayım, sen yokken 15 bardak icmis kadar hoşum. Belki de sarhos bilemiyorum. Sen gittiğin gün karardı hava, aydınlanmadı bidaha. Belki seni görürüm umuduyla geçtiğim sokaklarda artık göremiceğimi bilerek atıyorum adımlarımı. Her adımda kalbime bi yara daha atıyorum. Bi düşünceyle bu kadar dağılır mı insan? Saclarının kokusunda, ayakkabı bağcığında hatırlar mı insan, insanı? Neydi bu beni böyle deliye döndüren. Neden içimdeki seni bastıramıyorum ben? 


Yorumlar