Benimblog

Yine bir sayfa.


Eveeet..
Yine bir sayfada buluşuyoruz sevgilim. Buluşmak icin aynı şehirde olmamıza gerek yok değil mi? Ne kadar uzakta olsan da ellerin benimle, gözlerin benimle. Kilometrelerin bi önemi yok bence. Yanından ayrılıktan sonra hep birşeyimi orda unutmuşum hissine kapılırdım. Aslında seni unuturmuşum orada. Keske buraya mutlu günlerimizi yazabilseydim ama sen hep acıttın bendeki bir yeri.. Baska şehirlerde olmamız aynı gökyüzünü paylaştığımız gerçeğini değistirmiyor değil mi? Aynı havayı soluyoruz seninle. Ben seni düsünüyorum ümitsizce, sen onu düsünüyorsun delice. Sen onu düşündükçe'de benim kalbim duruverdi her seferinde. Aklıma geldiğin an da soyutlanıyorum ben dünyadan. Ne alışabildim sensizliğe ne de unutabildim öylece. Hep sessizce bekledim sadece, elimden baska da birsey gelmedi zaten. Gündüzüme derman olamadın bende hep geceyi bekleyip durdum. Ne kadar da tuhaf. Yüzümün gülmesine sebep olan da sensin, gülüşlerimin solmasına neden olanda. Ama yine de cok özledim seni, sen olsan herşey tamamlanacak, kalbim de festivaller düzenlenecek sanki. Benim cennetim senin yanın, senin omzundur sevgili. Ben zaten bu hayatta ne az sevebilmeyi öğrendim ne de az içebilmeyi. Belki hiç bir işe yaramadım ama en güzel seni sevdim. Sırtıma hep bıçak darbesi yedim ve en acımasızca olanı bıçak sendin. Taş kalpli demek bile az olurdu senin icin. Çünkü taş bile bazı şeylere dayanamaz oyulurdu bilirdim. Benim mevzum cok derin seni cok koyu sevdim. Beni içmeden sarhos edebilen tek şey sensin. Senin yanında hissettiğim huzur kuş sesinde, ormandaki ağaçlarda, denizin maviliğinde bile yok. Belki bir gün anlarsın umuduyla bakıyorum bu evrene. Yıldız ablam da ne güzel söylemis be. 
'Sende sev ama sevilme..'


Yorumlar