Benimblog

Giden sevgiliye ağlarken, dönecek diye beklenen ümit yolları daralmış ....


. Her insanın bu hayatta bir gayesi olmalı değil mi? Benim gayemde sensin. Beni yaşatan sana gelebilmek. Su gibi akıp giderken zaman, çoğu derde derman bulur insan. Ben yapamıyorum unutamam seni. Silemem, donduramam hislerimi. Eksik kalır bir tarafım, eksik kalır sanki hayatım. Hani derler ya, uzakta olunca kalbin ırakta da olur. Olmuyor! Denedim! Gün geçtikçe büyüyor bu. Aaaaah dilefrûz’um! Sen anla beni. Kimseye anlatamıyorum bende ki seni. Anlayamıyorlar beni. Dinmiyor içimdeki acı.  Dinmiyor bu deli sancı. Neden cefâpişe, neden beni üzen sevgili? Sana kavuşmak istiyorum ben.

            Bir varmış bir yokmuşlarla başlayan bir masal olsun istemiyorum sana olan sevgim. Anlatılsın, dilden dile dolaşsın. Ama hep taze kalsın. Songül’ün yari desinler. O dilbendine aşık. Kalbinin sahibi değil başka bir varlık.

Bir Ferhat ile şirin gibi,

Bir Aslı ile Kerem gibi,

Bir Leyla ile Mecnun gibi…..

Ferhat gibi dağları delemesem de. O’nun gibi, aşkınla kül olup dağılabilirim dünyaya. Peki sende benden gelen küçük bir kıvılcımla tutuşabilir misin?

.  Sende sever misin beni, benim seni sevdiğim gibi? Senle ben Leyla ile Mecnun olabilir miyiz? Yoksa biz senle ben miyiz? Bilsem ki Mecnun olup seninde beni seveceğini, bir gün çekip gidersen eğer. Bende Leyla olur koşa koşa peşinden gelirim. Aslında Mecnun olmana gerek yok, ben Leyla’n olabilirim. O denli ...


Yorumlar